موسسه انتشارات بین المللی چتر اندیشه فصلنامه مدیریت مهندسی و تحول دیجیتال 3092-7609 8 3 2025 07 04 Organizational Productivity and Excellence in Industries Using a Hybrid Approach: Modeling the Impact of Behavioral Innovations on Operations Research Metrics بهره‌وری و تعالی سازمانی در صنایع با رویکرد ترکیبی: مدل‌سازی تأثیر نوآوری‌های رفتاری بر شاخص‌های تحقیق در عملیات 1 12 10.22051/jera.2021.31891.2698 FA اشکان گروه مدیریت، دانشگاه پیام نور، واحد تهران، ایران زینب گروه مدیریت، دانشگاه پیام نور، واحد تهران، ایران 2025 01 29 The present study aims to design and develop a comprehensive model for enhancing productivity and achieving organizational excellence in large-scale industries by integrating behavioral innovations with traditional Operations Research (OR) metrics. While classical OR models focus on mathematical optimization and the allocation of physical resources, this research posits that achieving sustainable organizational excellence is unattainable without accounting for behavioral variables and human-centric innovation. The research methodology is a mixed-methods approach. In the qualitative phase, behavioral innovation components were identified using thematic analysis and expert interviews. In the quantitative phase, the impact of these components on performance metrics—such as cycle time, Total Factor Productivity (TFP) rate, and waste reduction—was analyzed using Structural Equation Modeling (SEM) and simulation. Key findings reveal that behavioral innovation variables, including “psychological empowerment,” “innovative team dynamics,” and “intellectual capital,” have a significant positive impact (path coefficient of 0.74) on the outputs of OR models. Furthermore, the results indicate that leading industries adopting a hybrid approach (incorporating both hard and soft systems) have outperformed those relying solely on mathematical methods by 32% in organizational excellence indicators. In conclusion, this paper presents a novel framework in which behavioral innovations act not as a peripheral component, but as the primary catalyst in operational optimization formulas. It suggests that industrial managers should revise their decision-making models to incorporate behavioral indicators to achieve sustainable excellence. پژوهش حاضر با هدف طراحی و تبیین مدلی جامع برای ارتقای بهره‌وری و دستیابی به تعالی سازمانی در بخش صنایع بزرگ، از طریق تلفیق نوآوری‌های رفتاری با شاخص‌های سنتی تحقیق در عملیات انجام شده است. در حالی که مدل‌های کلاسیک تحقیق در عملیات بر بهینه‌سازی ریاضی و تخصیص منابع فیزیکی متمرکز هستند، این تحقیق بر این فرض استوار است که بدون در نظر گرفتن متغیرهای رفتاری و نوآوری‌های انسانی، رسیدن به پایداری در تعالی سازمانی امکان‌پذیر نیست. روش‌شناسی این پژوهش از نوع آمیخته (ترکیبی) است که در بخش کیفی با استفاده از تحلیل تماتیک و مصاحبه با خبرگان، مولفه‌های نوآوری رفتاری شناسایی شده و در بخش کمی، با استفاده از مدل‌سازی معادلات ساختاری و شبیه‌سازی، تأثیر این مولفه‌ها بر شاخص‌های عملکردی نظیر زمان چرخه، نرخ بهره‌وری کل عوامل تولید و کاهش ضایعات مورد واکاوی قرار گرفته است. یافته‌های کلیدی نشان می‌دهد که متغیرهای نوآوری رفتاری شامل «توانمندسازی روان‌شناختی»، «پویایی‌های تیمی نوآور» و «سرمایه فکری» تأثیر معنادار و مثبتی (با ضریب مسیر ۰.۷۴) بر خروجی‌های مدل‌های تحقیق در عملیات دارند. همچنین، نتایج حاکی از آن است که صنایع پیشرو که رویکرد ترکیبی (سخت‌افزاری و نرم‌افزاری) را اتخاذ کرده‌اند، در شاخص‌های تعالی سازمانی تا ۳۲ درصد عملکرد بهتری نسبت به صنایع متکی بر روش‌های صرفاً ریاضیاتی داشته‌اند. در نتیجه‌گیری نهایی، این مقاله چارچوبی نوین ارائه می‌دهد که در آن نوآوری‌های رفتاری نه به عنوان یک بخش جانبی، بلکه به عنوان کاتالیزور اصلی در فرمول‌های بهینه‌سازی عملیاتی عمل می‌کنند و پیشنهاد می‌دهد که مدیران صنعتی برای دستیابی به تعالی پایدار، مدل‌های تصمیم‌گیری خود را با شاخص‌های رفتاری بازنگری نمایند. /downloadfilepdf/18997